De week begon een beetje verkeerd. Toen we op maandag aankwamen in de Carmel School (Vol zenuwen omdat we niet wisten wat ons te wachten stond.)begreep de zuster niet echt wat de bedoeling was. Ze was overdonderd en zei ons woensdag maar eens terug te komen … (Kleine paniek!)
Maar alles is goed uitgedraaid en nu hebben we al heel wat kunnen zien in de klas. Het is een zeer grote klas, er zitten ongeveer 70 kinderen in een klas. Ze krijgen frontaal les en zitten soms met 4 kinderen samen op 1 bank. Ze zitten op zo’n banken zoals vroeger. Suzanne en ik staan beide in een low kindergarden class, dit zijn de kinderen van ongeveer 4 jaar. Ze leren er al lezen en schrijven. Dit leren ze door veel dingen na te zeggen, door te herhalen.
Op dinsdag hebben we gaan eten met Vincent en Ulrike en we hebben ontdekt dat we verkeerde informatie hebben doorgekregen . Ze zijn dus beide van Antwerpen, i.p.v.b Gent. Daarna hebben we samen naar Jacobson’s beach geweest. De weg ernaartoe riepen alle kinderen pila, pila, … dit is bal in het Swahili. Het bleek dus dat er ooit eens een blanke man er geweest is en er heel veel ballen had geven en de kinderen associëren ons nu nog steeds met een bal.
Het strand zelf was echt zeer prachtig, we hadden een mooi uitzicht en het was een zeer leuke ontspanning. We hebben er ook apen gezien, ze kwamen even kijken of we geen eten voor hen hadden meegebracht.
We vinden het beide zeer leuk om in de middag naar Mandeleo of Bangwé te gaan. De kinderen en eigenlijk ook tieners spreken zeer weinig tot geen Engels, maar toch proberen we ons best te doen om zoveel mogelijk met hen te communiceren. Dit door woorden op te zoeken in onze blaadjes, door gebaren of door even te kijken naar één van de broeders die het dan even voor ons vertaald.
Het is echt leuk om tijd met hen door te brengen, want de kinderen hebben in de middag niets meer te doen en zo vullen wij hun tijd een beetje.
Op vrijdag avond kwam iemand ons oppikken van Bangwé om naar Newman college te gaan. Dit is een school waar Brother Pasco verblijft. Het is een school voor studenten van groep 5 en 6. Hierna kunnen ze dan naar de universiteit. Het is wel niet zo dat het is zoals hier het 5de en 6de secundair dat de leerlingen rond 17 – 18 – 19 jaar zijn. De leeftijd kan er zeer veel verschillen, er kunnen zelfs studenten zijn van 25 jaar of meer.
We gingen ’s avonds naar een soort van een mis. Dit was er omdat de studenten van groep 5 naar huis mochten (vakantie) en omdat de studenten van groep 6 moeten beginnen studeren om volgende week examens te maken. Het was echt een zeer toffe beleving, telkens ze gingen bidden begonnen ze te zingen. Iedereen zong echt uit volle borst mee, er werd op fluitjes geblazen, geklapt, gedanst en zo af en toe maakten ze speciale geluiden met hun mond (wat je zeker en vast al eens zal gehoord hebben). Het was net alsof ik een avond uitging i.p.v. een mis bij te wonen.
Om nog even uit te rusten voor ze hard moesten beginnen studeren, was er voor groep 6 op zaterdag een picknick in aqua lodge, waar ze ook konden zwemmen (Ligt bij het meer.). Suzanne en ik waren door brother Pasco uitgenodigd. Het was echt wel leuk om de studenten te ontmoeten, maar ook brother Pasco (want we hadden hem nog niet veel gezien) en nog 2 anderen die ook bij brother Pasco verblijven.
Het grappige was dat iedereen met ons op de foto wou. We hebben echt ongelofelijk veel moeten poseren en lachen , want de meeste vroegen dan ook om 2 foto’s te nemen om er zeker van te zijn dat er toch ene ging gelukt zijn …
Zo dit was het dan zo een beetje, tot een volgende keer!
Groeten
We zijn nog maar enkele dagen verder, maar toch hebben we alweer heel wat gezien en meegemaakt.
Bij ieder bezoek worden we heel hartelijk ontvangen, we worden er verwend. We zijn in een land waar mensen heel wat minder hebben dan bij ons in België. Toch proberen ze om ons bezoek zo aangenaam mogelijk te laten verlopen. We krijgen drankjes aangeboden, we mogen niet vertrekken voor we iets hebben gegeten, …
We hebben intussen al 2 scholen bezocht.
YWCA, dit is een zeer klein schooltje, waar ze enkel één pre- primary school (kleuterklas) en een klasjes hebben voor kinderen met een mentale beperking. Het valt ons op dat ze telkens met meerdere leerkrachten in een klas aanwezig zijn. Bij de kinderen met een beperking waren er een stuk of 5 leerkrachten. Iedere dag van de week is er iemand anders die de leiding neemt en de anderen helpen mee begeleiden. Ze proberen er de kinderen toch iets aan te leren ook al hebben ze een beperking. Ze vertelden ons dat dit één van de weinige scholen is waar deze kinderen naartoe kunnen.
De reden waarom er enkel een kleuterklas was, was omdat er vroeger geen kleuterklassen bestonden, er was enkel primary school (lagere school). Daarom hebben zij er dan één opgericht.
Dan zijn we natuurlijk nog even langs geweest in Pond Spring. De school waar andere mede- studenten de vorige jaren naartoe zijn geweest. We moesten hen allemaal zeer veel groetjes doen! Ze waren allen zeer enthousiast om te horen hoe het nu met hen gaat. Heel wat kinderen herinnerden ook nog de vorige studenten, al hadden sommige klassen wat moeite met de namen .
We gingen in iedere klas even langs om onszelf voor te stellen. De kinderen waren allen heel enthousiast om ons te zien! We hadden zelf het gevoel dat we een heel belangrijk iemand waren, terwijl we dat eigenlijk echt niet zijn.
We gingen observeren in de ‘zebraklas’ (3de kleuterklas). Daar konden we heel wat terugvinden van in België. Ze deed een tussendoortje wanneer de kinderen even te wild werden, er werd gebruik gemaakt van een weerkalender, … Je kond dus duidelijk merken dat Pond Spring al heel wat ontwikkeld is.
Toen het middag was moesten Suzanne en ik blijven eten. We hadden eigenlijk al thee (Dat ik tot mijn eigen verbazing echt wel lekker vond.) en 3 sneden brood gekregen. Dus je merkt dat ze er echt wel zeer vriendelijk zijn. Als middagmaal kregen we rijst, een witte groente (de naam ontglipt me, maar ik denk dat het witte kool is van bij ons), vis en wat er niet mag ontbreken, bonen …
Tijdens het middagmaal kwam er een meisje langs en vertelde iets aan de ‘headmaster’. Ze zei haar een beetje later terug te komen. Dit deed ze dan ook en er was een ander meisje met haar mee. Ze gingen het bureau binnen en Suzanne en ik zaten in het kamertje ernaast. Er werd een lang gesprek gevoerd tussen beide meisjes en de ‘headmaster’. Plots hoorden Suzanne en ik iets en keken we even omhoog (want wij zaten met ons gezicht naar de deuropening) toen zagen we dat het meisje dat erbij was gekomen 2 stokslagen kreeg op haar armen. Ik had altijd gedacht dat ik het er heel moeilijk mee ging hebben, maar het viel best mee. Ik weet dat dit niet zo is in België, maar door er al van gehoord te hebben, heb je er u een beetje kunnen op voorbereiden. Ik keur het zeker niet goed en vind het erg dat ze dit doen maar doordat ze eerst een lang gesprek hebben gehad, werd het ook een beetje gerelativeerd. De ‘headmaster’ kon na het horen van het ene verhaal onmiddellijk hebben geoordeeld en enkele stokslagen hebben gegeven, maar dat deed ze niet …
Dit was dan onze laatste dag in Dar Es Salaam …
Op zaterdag, uur in de morgen moesten we uit bed, zodat we ons nog konden wassen en het laatste gerief nog konden opbergen. Om 4.40 gingen we naar beneden en tot onze verbazing merkten we dat de taxi die er om 5u ging staan al op ons stond te wachten. We vertrokken richting luchthaven.
Hier had ik het toch wel even moeilijk. Normaal als je met koffer naar de luchthaven trekt, wil dit zeggen dat je naar huis mag … Maar dit was niet zo we mogen nog lang niet naar huis, wat dan wel even moeilijk is!
Om 7 uur vertrok het vliegtuig en ergens rond 10.30 lande het vliegtuig in Kigoma. Daar kwamen enkele broeders ons opwachten en brachten ze ons naar ‘Mjemwema Lodge’. Daar trokken we hele grote ogen, want we hebben een pracht van een kamer! Suzanne en ik hebben ELK een 2 personenbed! Een super grote kast en kamer. En zoals in Kibodja hotel hebben we ook hier een TV op de kamer. We hebben echt luxe die we niet hadden verwacht!
Maar niet alleen ons hotelletje is heel prachtig, maar ook Kigoma is ongelofelijk mooi. Toen ik in het vliegtuig Lake Tanganika kon zien, voelde ik me al weer wat beter. Het uizicht hier is echt totaal anders dan Dar Es Salaam! Je zit tussen de bergen, je hebt een prachtig uitzicht op Lake Tanganika. Het is er hier ook iets minder warm dan in Dar Es Salaam.
Brother Eric liet ons even op onze kamer om ons te verfrissen, uit te pakken, …
Even later hebben we Sija ontmoet.
Samen met Brother Eric hebben we dan al een stukje van Kigoma gaan ontdekken. We hebben zeer toevallig Deo ontmoet. Hij heeft hier in Kigoma een radiostation en kan toch wel een klein beetje Nederlands .
We zijn langs geweest in Mandeleo, even een kijkje genomen in de school ernaast, een bezoek gebracht aan een 4 sterren hotel, met een prachtig uitzicht op Lake Tanganika. Je kan er ook even gewoon langs gaan om iets te drinken en te genieten van het uitzicht. Toen we langs gingen in Aqua lodge (Een klein hotel van de Broeders van Liefde.) deden we een leuke ontdekking. Er zijn hier 2 landgenoten van ons, Vincent en Ulrike. Ze zijn afkomstig van Gent en doen vrijwilligers werk in de school naast Mandeleo. Ze hebben ons onmiddellijk al uitgenodigd om één van deze dagen samen iets te gaan eten. Ze gingen ons een beetje helpen om het hier allemaal wat gewoon te worden.
Dit was zo een beetje onze eerste dag in Kigoma. Zoals het er nu uit ziet zal het hier echt heel leuk worden! Maandag starten we onze stage in de Carmel school, hopelijk verloopt ook daar alles goed…
Ik had er graag nog enkele foto's opgeplaatst, maar het duurt echt te lang en heb het jammer genoeg moeten stoppen!
Misschien een andere keer.
Tot later …
Bij ieder bezoek worden we heel hartelijk ontvangen, we worden er verwend. We zijn in een land waar mensen heel wat minder hebben dan bij ons in België. Toch proberen ze om ons bezoek zo aangenaam mogelijk te laten verlopen. We krijgen drankjes aangeboden, we mogen niet vertrekken voor we iets hebben gegeten, …
We hebben intussen al 2 scholen bezocht.
YWCA, dit is een zeer klein schooltje, waar ze enkel één pre- primary school (kleuterklas) en een klasjes hebben voor kinderen met een mentale beperking. Het valt ons op dat ze telkens met meerdere leerkrachten in een klas aanwezig zijn. Bij de kinderen met een beperking waren er een stuk of 5 leerkrachten. Iedere dag van de week is er iemand anders die de leiding neemt en de anderen helpen mee begeleiden. Ze proberen er de kinderen toch iets aan te leren ook al hebben ze een beperking. Ze vertelden ons dat dit één van de weinige scholen is waar deze kinderen naartoe kunnen.
De reden waarom er enkel een kleuterklas was, was omdat er vroeger geen kleuterklassen bestonden, er was enkel primary school (lagere school). Daarom hebben zij er dan één opgericht.
Dan zijn we natuurlijk nog even langs geweest in Pond Spring. De school waar andere mede- studenten de vorige jaren naartoe zijn geweest. We moesten hen allemaal zeer veel groetjes doen! Ze waren allen zeer enthousiast om te horen hoe het nu met hen gaat. Heel wat kinderen herinnerden ook nog de vorige studenten, al hadden sommige klassen wat moeite met de namen .
We gingen in iedere klas even langs om onszelf voor te stellen. De kinderen waren allen heel enthousiast om ons te zien! We hadden zelf het gevoel dat we een heel belangrijk iemand waren, terwijl we dat eigenlijk echt niet zijn.
We gingen observeren in de ‘zebraklas’ (3de kleuterklas). Daar konden we heel wat terugvinden van in België. Ze deed een tussendoortje wanneer de kinderen even te wild werden, er werd gebruik gemaakt van een weerkalender, … Je kond dus duidelijk merken dat Pond Spring al heel wat ontwikkeld is.
Toen het middag was moesten Suzanne en ik blijven eten. We hadden eigenlijk al thee (Dat ik tot mijn eigen verbazing echt wel lekker vond.) en 3 sneden brood gekregen. Dus je merkt dat ze er echt wel zeer vriendelijk zijn. Als middagmaal kregen we rijst, een witte groente (de naam ontglipt me, maar ik denk dat het witte kool is van bij ons), vis en wat er niet mag ontbreken, bonen …
Tijdens het middagmaal kwam er een meisje langs en vertelde iets aan de ‘headmaster’. Ze zei haar een beetje later terug te komen. Dit deed ze dan ook en er was een ander meisje met haar mee. Ze gingen het bureau binnen en Suzanne en ik zaten in het kamertje ernaast. Er werd een lang gesprek gevoerd tussen beide meisjes en de ‘headmaster’. Plots hoorden Suzanne en ik iets en keken we even omhoog (want wij zaten met ons gezicht naar de deuropening) toen zagen we dat het meisje dat erbij was gekomen 2 stokslagen kreeg op haar armen. Ik had altijd gedacht dat ik het er heel moeilijk mee ging hebben, maar het viel best mee. Ik weet dat dit niet zo is in België, maar door er al van gehoord te hebben, heb je er u een beetje kunnen op voorbereiden. Ik keur het zeker niet goed en vind het erg dat ze dit doen maar doordat ze eerst een lang gesprek hebben gehad, werd het ook een beetje gerelativeerd. De ‘headmaster’ kon na het horen van het ene verhaal onmiddellijk hebben geoordeeld en enkele stokslagen hebben gegeven, maar dat deed ze niet …
Dit was dan onze laatste dag in Dar Es Salaam …
Op zaterdag, uur in de morgen moesten we uit bed, zodat we ons nog konden wassen en het laatste gerief nog konden opbergen. Om 4.40 gingen we naar beneden en tot onze verbazing merkten we dat de taxi die er om 5u ging staan al op ons stond te wachten. We vertrokken richting luchthaven.
Hier had ik het toch wel even moeilijk. Normaal als je met koffer naar de luchthaven trekt, wil dit zeggen dat je naar huis mag … Maar dit was niet zo we mogen nog lang niet naar huis, wat dan wel even moeilijk is!
Om 7 uur vertrok het vliegtuig en ergens rond 10.30 lande het vliegtuig in Kigoma. Daar kwamen enkele broeders ons opwachten en brachten ze ons naar ‘Mjemwema Lodge’. Daar trokken we hele grote ogen, want we hebben een pracht van een kamer! Suzanne en ik hebben ELK een 2 personenbed! Een super grote kast en kamer. En zoals in Kibodja hotel hebben we ook hier een TV op de kamer. We hebben echt luxe die we niet hadden verwacht!
Maar niet alleen ons hotelletje is heel prachtig, maar ook Kigoma is ongelofelijk mooi. Toen ik in het vliegtuig Lake Tanganika kon zien, voelde ik me al weer wat beter. Het uizicht hier is echt totaal anders dan Dar Es Salaam! Je zit tussen de bergen, je hebt een prachtig uitzicht op Lake Tanganika. Het is er hier ook iets minder warm dan in Dar Es Salaam.
Brother Eric liet ons even op onze kamer om ons te verfrissen, uit te pakken, …
Even later hebben we Sija ontmoet.
Samen met Brother Eric hebben we dan al een stukje van Kigoma gaan ontdekken. We hebben zeer toevallig Deo ontmoet. Hij heeft hier in Kigoma een radiostation en kan toch wel een klein beetje Nederlands .
We zijn langs geweest in Mandeleo, even een kijkje genomen in de school ernaast, een bezoek gebracht aan een 4 sterren hotel, met een prachtig uitzicht op Lake Tanganika. Je kan er ook even gewoon langs gaan om iets te drinken en te genieten van het uitzicht. Toen we langs gingen in Aqua lodge (Een klein hotel van de Broeders van Liefde.) deden we een leuke ontdekking. Er zijn hier 2 landgenoten van ons, Vincent en Ulrike. Ze zijn afkomstig van Gent en doen vrijwilligers werk in de school naast Mandeleo. Ze hebben ons onmiddellijk al uitgenodigd om één van deze dagen samen iets te gaan eten. Ze gingen ons een beetje helpen om het hier allemaal wat gewoon te worden.
Dit was zo een beetje onze eerste dag in Kigoma. Zoals het er nu uit ziet zal het hier echt heel leuk worden! Maandag starten we onze stage in de Carmel school, hopelijk verloopt ook daar alles goed…
Ik had er graag nog enkele foto's opgeplaatst, maar het duurt echt te lang en heb het jammer genoeg moeten stoppen!
Misschien een andere keer.
Tot later …
Zoals beloofd ...
Op zondag 17 januari was het dan eindelijk zover, Suzanne, Ynske, Stephanie, mr. Dekerel en ik vertrokken samen richting Afrika. Eens we aangekomen waren in Addis Abbah (Ethiopië) hebben daar even moeten wachten op een volgende vlucht. Daar moesten we jammer genoeg afscheid nemen van ons gezelschap (Ynske, Stephanie en mr. Dekerel ). Onze 2de vlucht verliep iets minder vlot dan de andere, ik had het gevoel dat deze piloot heel wat roekelozer vloog dan de piloot van onze vorige vlucht. Maar het positieve er aan, we hebben de Kilimanjaro gezien! ;)
Na een zeer lange vlucht en een iets minder lange zijn we dan uiteindelijk geland in Dar Es Salaam. Je kon de warmte al onmiddellijk voelen, 33°. Gerald stond ons op te wachten en samen gingen we geld wisselen en vertrokken we naar onze verblijfplaats … (Het was intussen al maandag!) We hebben niet alleen Gerald ontmoet, maar ook nog Masonda. Ze hebben ons beide zeer goed ontvangen en toonden ons al een eerste glimp van Dar Es Salaam.
We verblijven nu nog voor de rest van de week in Dar Es Salaam en op zaterdag zullen Suzanne en ik verder reizen naar Kigoma. Jammer genoeg zullen we omwille van overstromingen de trein niet kunnen nemen, er is blijkbaar ook een brug verwoest vertelde Masonda ons. We vinden het allebei eigenlijk wel heel jammer dat we de trein niet kunnen nemen, want op deze manier gingen we echt zeer veel gezien hebben van Afrika! En eens zien hoe de mensen van alles verkopen aan je raampje.
We zullen dus een binnenvlucht moeten nemen tot in Kigoma. Suzanne had nog nooit gevlogen en ik nog maar 1 keer, maar we hebben in een korte tijd toch al wat ervaring opgedaan.
Hieronder kan je al enkele sfeerbeelden zien …
Voor aanvullend nieuws zie ook de blog van Suzanne “suzanne-in-tanzania.blogspot.com” Want we ervaren trouwens heel wat dezelfde dingen hier …
Shikamoe (groetjes)
Sabrina
Na een zeer lange vlucht en een iets minder lange zijn we dan uiteindelijk geland in Dar Es Salaam. Je kon de warmte al onmiddellijk voelen, 33°. Gerald stond ons op te wachten en samen gingen we geld wisselen en vertrokken we naar onze verblijfplaats … (Het was intussen al maandag!) We hebben niet alleen Gerald ontmoet, maar ook nog Masonda. Ze hebben ons beide zeer goed ontvangen en toonden ons al een eerste glimp van Dar Es Salaam.
We verblijven nu nog voor de rest van de week in Dar Es Salaam en op zaterdag zullen Suzanne en ik verder reizen naar Kigoma. Jammer genoeg zullen we omwille van overstromingen de trein niet kunnen nemen, er is blijkbaar ook een brug verwoest vertelde Masonda ons. We vinden het allebei eigenlijk wel heel jammer dat we de trein niet kunnen nemen, want op deze manier gingen we echt zeer veel gezien hebben van Afrika! En eens zien hoe de mensen van alles verkopen aan je raampje.
We zullen dus een binnenvlucht moeten nemen tot in Kigoma. Suzanne had nog nooit gevlogen en ik nog maar 1 keer, maar we hebben in een korte tijd toch al wat ervaring opgedaan.
Hieronder kan je al enkele sfeerbeelden zien …
Voor aanvullend nieuws zie ook de blog van Suzanne “suzanne-in-tanzania.blogspot.com” Want we ervaren trouwens heel wat dezelfde dingen hier …
Shikamoe (groetjes)
Sabrina
Vergeten ...
Ik dacht dat ik me goed had voorbereid om naar het internet cafe te komen. Maar helaas had ik er niet aan gedacht dat ze hier nog geen word 2007 hebben... Met als gevolg dat mijn tekstje dat ik had voorbereid er nu niet kan opgeplaatst worden. Ik zal hetgeen ik nu wou vertellen dan een andere keer er nog op plaatsen. Want typen op een qwerty toetsenbord vraagt dus heel wat tijd. Anders kan je in ieder geval al eens een kijkje nemen bij Suzanne als je al meer wil weten...
Toch kan ik al iets tonen:
Daaag
Sabrina
Toch kan ik al iets tonen:
Daaag
Sabrina
Abonneren op:
Posts (Atom)
